Ławka Hiro 120 cm 101Copenhagen
Wymiary: 120 x 48 x 39 cm
Materiał: drewno, len
Waga: 22 kg
Kolor: piaskowy
Kod produktu: 101C261004
Zapytaj o produkt
Administratorem danych osobowych jest FORMATI SP. Z O.O.. Przetwarzamy je w celu przesłania odpowiedzi na zapytanie. Więcej informacji dotyczących przetwarzania danych osobowych znajduje się w polityce prywatności.
Opis
Ławka Hiro 101Copenhagen
Ławka Hiro niesie w sobie ideę hojności — przekłada minimalistyczną sztukę i japońską wrażliwość na formę, która jest jednocześnie rzeźbiarska i zapraszająca. Czysta geometria spotyka się tu z miękkością, tworząc obiekt spokojny, wyważony i naturalnie obecny we wnętrzu. Architektoniczną stabilność budują cztery tapicerowane cylindry u podstawy, podczas gdy trzy długie, miękko uformowane elementy siedziska wprowadzają rytm i komfort. Tapicerowana lnem w jasnym, złocisto-beżowym odcieniu, ławka emanuje ciepłem przywodzącym na myśl nasłonecznione wydmy i jasne, nadmorskie krajobrazy. Naturalna tkanina wnosi lekkość i neutralność, a subtelne różnice tonalne podkreślają jej dotykowy charakter i rzemieślniczą jakość. Z czasem len mięknie, nadając formie jeszcze większej szlachetności. Umieszczona w holu, sypialni lub przestrzeni dziennej, Hiro wnosi do wnętrza cichą elegancję, spokój i ponadczasowe poczucie harmonii.
101 Copenhagen to marka, która snuje swoją opowieść powoli – w rytmie miękkich linii, subtelnych krzywizn i naturalnych faktur. Jej estetyka wyrasta z dialogu pomiędzy skandynawską prostotą a japońską filozofią wabi-sabi, czerpiąc z ciszy, pustki i światła. Każdy projekt to forma kontemplacji – czy to ceramiczne naczynie o nieregularnej powierzchni, czy lampa o monumentalnym kształcie, która zdaje się unosić w przestrzeni jak rzeźba. 101 Copenhagen celebruje surowość, ale nie chłód; elegancję, ale bez ostentacji. Tworzy przedmioty, które są jak szept wśród krzyków – nienachalne, ale trudne do zapomnienia. To design, który nie tylko uzupełnia wnętrze, ale je wycisza. Sprawia, że otoczenie staje się bardziej świadome, bardziej obecne – jakby zapraszało do zwolnienia kroku i dostrzeżenia piękna w codzienności.
